Etappe 34 : Mechelen via Parijs naar Châteauroux 10km – waarvan 3km op de route – (852,6km)

maart 29, 2019mei 7, 2019 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

De grote dag vandaag. Gisteren bracht ik nog een bezoekje aan het ziekenhuis voor een controle door de cardioloog. Alles ok! “U kan met een gerust hart vertrekken” wist de dokter te vertellen. Dus dan inpakken en telkens opnieuw controleren of ik wel al het nodige mee heb. Vrijdagmorgen heb ik de rugzak opgepakt en gestapt naar het station. In mijn enthousiasme ben ik echt vergeten te wegen hoeveel mijn ingepakte rugzak eigenlijk weegt. Een ding is zeker, het is prachtig lenteweer. De zon schijnt volop en de stad bruist om 8 uur ’s morgens op zo een mooie lentedag. Bouw station Mechelen. Eerste dakelementen Aan het station verschijnen juist de eerste draagstructuren voor het nieuwe dak. Misschien is dat dak klaar als ik terugkom? De reis ging dan eerst naar Brussel en vervolgens naar Parijs. In de plaats van daar de RER te nemen had ik voldoende tijd ingepland om te wandelen naar het station Austerlitz.

Les Parisiens au velo!Eigenlijk valt het wel op dat in het straatbeeld van Parijs volop fietspaden verschijnen en dat er al wat Parisiens en Parisiennes rondpedaleren op allerhande rijwielen. Ook huurfietsen en huursteps zijn flink aanwezig. Maar een meerderheid zijn die cyclisten nog niet! Er is nog heel wat werk aan de winkel om de verkeersknoop van Parijs te ontwarren, maar dat is in onze steden eigenlijk ook zo. De tocht ging deze keer langs de feestzaal Le Bataclan en via de place de La Bastille. Allebei berucht voor bloedvergieten in het nabije en niet zo nabije verleden. Op de bordjes op de place de la Bastille stond er zelfs dat het plein het strijdtoneel was in 3 verschillende revoluties. Die Fransen en hun revoltes toch…Een plaatje voor de watersportliefhebbers. Per boot kan je ook naar Parijs. Natuurlijk hoor ik je al zeggen… via de Seine. En inderdaad, via een sas vaar je de stroom op. In de verte een duidelijk herkenbare toren.Let op de prachtige blauwe lucht. Ik had me natuurlijk véél te warm aangekleed en in centrum Parijs is het moeilijk een plaatsje te vinden waar je je kan strippen. Dus was het zweten geblazen. Rond 14u40 vertrok de trein naar Châteauroux voor het vervolg van de rit. Die verliep vlot en 2 uur later stapte ik uit in het station waar vorig jaar mijn Camino was gestopt.Een 3-tal km stappen op de route leidde mij naar het hotel. Onderweg stapte ik voorbij het ziekenhuis van de stad. Daar hebben ze boven het gebouw een groot platform gebouwd waarop een helikopter staat. Dat geeft je echt een gerust gemoed mocht het fout gaan onderweg. Aan het hotel de klassieke wegmarkeringen in blauw geel terug gevonden.Ik weet dus welke kant ik uit moet gaan morgenvroeg voor de eerste langere etappe!

Etappe 33 : Van Neuvy-Pailloux naar Châteauroux – 25,4 km – (849,6 km)

juni 1, 2018maart 25, 2019 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Dit wordt weer een dag met een stopbord. Het is de bedoeling om vandaag de dikke 20km te overbruggen naar Châteauroux en dan om 16u18 de trein huiswaarts te nemen, want het thuisfront roept. Daarom ook is het vertrek heel vroeg (om 8u) uit Neuvy-Pailloux. Een typisch Frans dorpje met kerk, mairie en dorpsschool rond het gemeenteplein met zijn oorlogsmonument.

De tocht loopt verder over en even langs de spoorlijn waar ik straks over heen naar Mechelen rij. Vervolgens gaat de tocht weer over een grindpad door de velden.

Er volgen stukken rustige departementale tussen jonge zonnebloemscheuten en graanvelden. De zonnebloemplantjes zijn nog heel klein. Wat verderop een schitterend korenveld gezien vol klaprozen en blauwe korenbloemen. Heel mooi. Zal wel een bio veld geweest zijn.

Omdat het zo mooi is een 2de foto.

De zon klom stilaan hoger en de weg slingerde van departementale naar veldweg en terug naar departementale. Het werd zwoel. Dat betekent dus zweten en vaak drinken.

Soms kom je echt vreemde dingen tegen onderweg zoals een put langs de veldweg in ‘the middle of nowhere, geen huizen in de buurt. En toch een put met flink wat dikke elektriciteitskabels in. Waar zouden die heen lopen?

De wandeltocht loopt dan verder het langs een bos. Na een bocht zag ik in de verte een groot oud herenhuis. Tegenover het huis daalde een landwegje af tussen de velden naar een lager gelegen bosje. En een 10-tal meter lager zag ik een koppeltje oudere mensen zitten. Het leek dat ze een intiem gesprek hadden. Zo een dingen ga je niet vragen. Dus liet ik ze gerust en stapte richting dorpje met een bekende naam. Diors.

Daar stonden een paar zitbanken in de schaduw van grote lindebomen. De ideale plaats om te drinken en wat te bekomen. Na een kwartiertje de rugzak terug op de rug en klaar om verder te trekken. Vergeet niet dat de trein niet wacht! Komt er daar een klein ouder mevrouwtje met grote rugzak de straat over gewandeld. Ik ben toch even dag gaan zeggen want zij maakte aanstalten om ook even te gaan zitten op de bank waar in juist van was opgestaan.

Zij bleek ook aan de wandeltocht bezig te zijn en ook zij stopte vanavond in Châteauroux wegens andere activiteiten om dan later verder te doen. Ze was samen met een vriend uit Japan die achter kwam. En inderdaad, in de verte naderde langzaam een andere wandelaar. Blijkbaar was dat het stel dat daar naast de weg zat. We wenste elkaar verder goede tocht.

Bij het naderen van de stad was de departementale er terug. Vrij druk ook en eigenlijk weinig plaats voor het stappen. Ik probeerde achter de vangrail te stappen. De muisjes en hagedisjes sprongen voor me uit. Na een flink aantal kilometers en 2 ronde punten ging de weg door een oude kazerne van de logistieke eenheden. Die oude kazerne wordt momenteel omgebouwd tot logistiek centrum én scholencampus buiten de stad. Dan draaide de route even weg van Châteauroux om naar de ruïne van een cisterienser abdij te gaan. Op de velden daar nog een bos zien weg springen.

Daar mijn stempel opgehaald. Is al eeuwenlang een halteplaats op de camino vanuit Vezelay.

Ondertussen schoven dikkere wolken langs. Zoals vorige keer begon het hevig te regenen bij aankomst op mijn halteplaats. Ook in toerisme bureau stempel gehaald en even naar de post om de kamersleutel van de gite terug te sturen. Ik had die sleutel per ongeluk in mijn zak mee.

Ik was ruim op tijd en om 16u12 vertrok ik uit het natte station en om 21u18 was ik thuis via Parijs.

Ik kijk er nu al naar uit om wandeltocht verder te zetten. Bedankt voor het volgen.

Etappe 31 : Van Bourges naar Charost – 25,3 km – (787,1 km)

mei 28, 2018juni 13, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Rond 9u terug op stap. Eerste mooie beeld van de dag. Bourges nog niet verlaten en ik kon deze bloemmolen trekken. Werkt nog!

Zoals gisteren weer een lange wandeling voorstad, maar nu om de stad te verlaten. Er wordt heel wat gebouwd. De Fransen willen blijkbaar een nieuw huis buiten de stad. Liefst met tuin en garage voor de auto die je nodig hebt om naar de stad te rijden.

Daarna wat wandelen door het industrieterrein. Deze windwijzers waren werkloos vandaag.

Wel een foutje gemaakt bij het inkopen. Omdat ik wel veel water gedronken had gisteren kocht ik wat door. 6 flesjes (te laat gezien van 0,5l) en dan 6 fruitsap van 0,2l en wat yoghurt. Ik zit aan bijna 5 kilo! Dat voelde ik meteen aan de rugzak. Pfff. Wat een gewicht mee te sleuren. En dan startte de wandeling langs een wapenfabriek. Groot terrein. Alleen was het stappen op een drukke verkeersweg.

De rustige weg lag langs de fabrikant en daar mocht je niet op. Wat verderop ging het toch even door wat velden. Met orchideetjes.

En dan dwars door een bos. De Franse architect had me gisteravond een foto getoond van everzwijnen die hij gezien had. Bij mij zijn het enkel sporen van die lieve dieren.

Daarna bleef het pad naast een streng verboden bos met vele dreigementen bordjes. Schietoefeningen, mijnen, edg. Ik kreeg bijna zin om te gaan kijken want ik hoorde allerhande machines grollen achter het struikgewas.

Dan weer bos is met slechts onderbreking voor een weg…. waarlangs elektriciteit wordt vervoerd. Hoogspanningskabels dus.

Hier moet je niet omlopen zoals gisteren…

Wat wel opvalt is dat de natuur hier wat voor op ons Vlaanderenland. Vee kersen eten jullie nog niet denk ik. Hier is het stilaan pluktijd.

In Morthomiers even gepauzeerd bij de rivier. Mooi plantenschouwspel. Die witte bloemen slingeren heen en weer met de stroom.

Vandaag zat het venijn in de staart. Meer dan 6km stappen langs een drukke weg doorheen het bos. Regelmatig moest ik in de berm springen om niet weggeblazen te worden door voorbij razende wagens en vrachtwagens.

En dat is nog niks, maar als die berm vol staat met jonge brandnetels…Brr.

Etappe 30 : Van Brecy naar Bourges – 30,1km – (761,8 km)

mei 27, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Na een uitgebreid ontbijt in La fauconiere met een koppel Fransen en Australiërs terug de rugzak opgetild en vertrokken. Vandaag geen bossen maar akkers. En daar tussen Een groen strook waar je over moet.

Sedert lang plots een hert gezien. Het stond heel alert in de maïs. Ik hoop dat je iets ziet op de foto.

Buiten velden met gerst of maïs toch iets anders te melden. Boven op een heuvel een grote onderneming met veel appelbomen. Nog in knop natuurlijk. En dan volgen opnieuw de akkers.

Rond de middag plots heel in de verte 2 vierkante torens. De kathedraal. Ik herinnerde me Reims nog. Het is niet omdat je de torens ziet dat je meteen aangekomen bent.

Dus stappen we maar moedig verder. En die torens werden maar héél langzaam groter. Er leek geen zin te komen aan die departementale. Tot in de verte een notenboom zichtbaar werd. Een notenboom met in de schaduw een bankje.

Op de boom was een papier gespijkerd en er hing een plastiek potje met ijzerdraad aan de boom. In dat potje kon je een papiertje nemen en een wens of berichtje schrijven en achterlaten. Het perceeltje achter de boom was een wijngaard die zijn grootvader had geplant en getuigde als restant voor de vele wijngaarden met verschillende soorten druiven die er ooit stonden.

De weg ging verder maar verliet de departementales en werd een aardeweg. Een oude chaussee romaine. Lijnrecht richting Bourges.

In de velden koolzaad mooie poppies te zien. Het is niet alleen in de Vlaamse velden dat de klaprozen bloeien.

En zo naderde Bourges heel langzaam. Maar er kwam nog een verrassing! De lijnrechte Romeinse steenweg werd plots onderbroken door een nieuwe ringweg voor autoverkeer. Maar ipv een voetgangersbrug te hebben aangelegd moest deze vermoeide pelgrim (En alle andere pelgrims) zo een 800 m lopen naar de brug verderop en dan 800m terug stappen om de weg verder te zetten. Echt balen is dat.

Via de eerste woonwijken en dan een paar technische scholen en een aantal sociale woningblokken daalde de steenweg veder naar Bourges. Via een brug over het spoor kwam ik rond 16u30 aan in het station. Daar kon ik mijn tickets voor woensdag aanstaande laten drukken en een broodje eten.

Nog wat stappen en na een lichte klim zag ik plots de rechthoekige torens heel nabij.

En dus was ik aangekomen aan de kathedraal van Bourges. Naar goede gewoonte de selfie.

Binnen mijn stempel ontvangen, nog een fotootje van het monumentale moraal.

En dan naar het hotel gestapt. Oh wat zalig! Een ligbad in de kamer. Zondaggevoel.

Avondmaal in La scala pizzeria. Zit die Franse pelgrim architect daar niet. Hij had gratis dessert gekregen omdat zijn pizza koud was van het wachten. Lekker bijgepraat. Misschien tot morgen?

Etappe 28 – Van Champlemy naar La Charite sur Loire – 35,4 km – (693,5 km)

mei 25, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Op naar de Loire vandaag. En flink wat kilometers want Frankrijk is uitgestrekt. De start ging door weiland die overging in bossen. Tussen de bomen door dit blauwe landschap gevonden.

Lijnzaad. Of ook vlas. Pas begonnen met bloeien.

De wandelweg slingerde zich tussen de velden. Heuvel op en neer.

Soms was het niet heel duidelijk waar die wandelweg naar toe was. Heel veel pelgrims lopen er hier toch niet voorbij. Of ze lopen op sokkevoeten.

Tijdens het eten van mijn koffiekoek deze middag in het bos kreeg ik een heel concert te horen van een wielewaal. De eerste keer dat ik dit hoorde. Impressionant. Wat ook impressionant was, was een zwerm bijen die in een boom hingen met veel bijen er rond. Wat een gezoem. Wat een lawaai.

Plots loop je een lang bospad uit en sta je pal op een wijngaard. De Loirevallei. Dus lekkere wijnen die hier vandaan komen. Meer uitleg op onderstaande beeld.

In de champagnestreek was er weinig leven in die struiken toen ik er eind maart voorbij stapte. Hier is het al een stuk later in het seizoen en daar komen de druiven…

En plots zijn de druiven terug weg en slaat de weg een bos in. Kilometers aan een stuk bomen en bomen. Veel eik eigenlijk. Ik herkende zelfs de geur bij een zagerij. Eikenhout.

Rond 19u kwam ik aan in het hotelletje dat ingericht is omtrent schrijvers

Ik slaap in de Jules verne kamer.

Etappe 27 : Van Thurigny naar Champlemy – 23,7 km – (658,1km)

mei 24, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Zonnig aangenaam wandelweer. Gisteren nog een 71-jarige Fransman ontmoet. Architect op rust die ook stapte. Zomaar. Een maand lang de Camino en terug naar huis.

De eerste bezienswaardigheid was meteen bij de start met de gerestaureerde en functionerende Lavoir. Niet dat de mensen hun was komen doen, Maar wel dat het waarde vlot stroomde. Er kwamen nog Lavoirs langs de route vandaag.

Daarna een bospad met stevige klim en boven de poort naar de velden. Steeds mooi zicht als je zo boven die weidse landschappen kan bewonderen.

De weg ging afwisselend langs velden en door bossen vandaag. En naarmate de dag vorderde steeg de temperatuur. Op de zuidelijke hooilanden waren er bellen warme lucht waar je doorstapte. Vreemd. En enorm veel verschillende geuren…

Varzy is het stadje waar ik tegen de middag was. Vooraf kwam ik deze kikkerpoel tegen. Is blijkbaar een bronnengebied en dus het begin van een riviertje. Tot groot jolijt van vele kwakers die er een kwaakconcert hielden.

Dus rond de middag was ik in Varzy waar ik lekker heb geluncht. Typisch resto met veel mannelijke klanten. Kalkoengebraad en boontjes. Lekker. In Varzy alleen al zijn er 2 grote Lavoirs.

Na de middag dook de Camino in de bossen. Daar stond onderstaande kapel uit het midden van de 12de eeuw.

Blijkbaar een lepra kapel. De arme mensen met huidziekten konden toen niet naar de dermatoloog maar werden verbannen uit dorp en stad en leefden boven in het bos in houten hutten.

In de bossen wordt wat gerooid, Maar deze houthakkers haddêeen boodschap aan de pelgrims.

Op het einde van de tocht zocht de Camino de weiden en velden op en kwam ik aan de chambre d’hote

Ênog snel een plaatje van de ruime velden

Etappe 26 : Van Vezelay naar Thurigny – 26,7 km – (634,4 km)

mei 23, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Terug op stap. Het werd de dag van het weerzien. Na een rustige nacht vrij vroeg vertrokken uit Vezelay. Ik ben niet meer naar de kathedraal geweest want vorige keer heb ik er een paar uur doorgebracht.

Vanuit Vezelay heb je de keuze. Ofwel ga je via Nevers of je kiest de route via Bourges. Die laatste koos ik.

Dus meteen op weg begeleid door een paar laaghangende wolken. De kathedraal kon je zelfs niet zien want verstopt in de wolken.

Het landschap was wisselend Velden, weiden en bossen. Vooral bos in het eerste deel van de tocht. En wat je zoal tegen komt in die bossen.

Een wrak van een bus. Het was ook een weerzien. Van de modder onze andere. Hier en daar zelf naast de weg moeten lopen wegens veel nattigheid.

Ook voor iets anders was het een weerzien. De slakken. Escargots. Ferme dikke. En naaktslakken zonder huisje. Des limaces. Dikke oranje.

Na de middag kwam er plots een heel ander landschap onder de wandelschoenen met vooral grote velden.

En op een van die velden rare kleine plantjes die ik al eens gezien had was mijn indruk. Inderdaad. Zonnebloemen zoals Dries die kweekt in mijn tuin. Ze moeten nog wat groeien!

Een ander weerzien kwam er tegen etenstijd. De weg ging toen aar beneden en daar lag ….. de Yonne. Eigenlijk 2 Yonnes en een kanaal er naast. Maar met een schitterende picknick plaats naast het water!

Met 3 bruggen en de resten van wat ooit eens een watermolen geweest is. Drooggelegd en omgebouwd tot moestuin. Ik zou nog uitvinden waarom later op de avond.

Omdat een pelgrim niet zou vergeten waar zijn focus op moet liggen volgend bordje. Nog wat km te gaan. Gelukkig is men hier wel gastvrij. Geen café meer in de dorpen maar wel wc én water in het gemeentehuis met de revolutionaire boodschap van broederlijkheid, enz…

Nog een weerzien vandaag. De speciale bloemetjes van kalkgrond nl. De orchidee. De ene al uitgebloeid en de andere met kleine bloempjes.

En wat verderop een ander specialeke. Een parasitaire plant die leeft op een andere planten en die bremraap heet. Makkkelijk herkenbaar want heeft geen bladgroen.

Op het einde van de dag begon het te rommelen. De lucht werd dreigend boven de Camino. Maar gelukkig trok het gerommel wat verder en bleef het droog. De poncho bleef ingepakt.

En zo kwam ik aan in de gites moulin du merle. Een watermolen, met water en die dus de gehele nacht flink luidruchtig kabbelt. Afsluiten doe ik met dit vredevolle beeld van een rustig platteland in Thurigny.

Etappe 25 : Vaudonjon naar VEZELAY 8,7 km – (607,7km) tussenstop

mei 3, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ 1 reactie

Vooruit. Nog even op de tanden bijten. Daarboven is de kathedraal!

Een kort stuk wandelen vandaag; maar des te intenser. De kathedraal boven op de heuvel is een verzamelpunt van routes uit Noord en Oost.

Maar de dag begon met een heerlijk ontbijt in de gites le repos du coquilicot. Uitgebaat door 2 heel vriendelijke landgenoten. Aan de uitgebreide ontbijttafel hen beide en een koppel uit Tilburg. Het gesprek was aangenaam. Oa over kinderen, wandelingen, enz.

Met al dat gebabbel vertrok ik dus vrij laat. Het was al over 10u vooraleer ik weer op weg was. Gisteren viel me op dat het eigenlijk maar nu pas id dat ik het echte pelgrimsgevoel teruggevonden heb en niet meer zo tijdgebonden leef. Het mooie uitzicht helpt ook natuurlijk!

Een soort symmetrie van groene vlakken met daardoor heen wat witte wandelwegen of boomrijen. Al een paar dagen hoor ik de koekoek heel vaak roepen. Soms antwoorden ze elkaar. En in zo’n mooi kader nodigt een bankje je snel uit even halt te houden. Koekoek.

Slechts één dorpje doorkruist vandaag. Zo ingeslapen als al die andere. Asquins

Met kerkje dat werelderfgoed is van Unesco. Binnen oude beelden, romaanse stijl. Voor toegang bellen naar la mairie.

Maar de lokroep van de aankomstplaats was te groot, en dus ging het wandelen verder bergop.

Zoals je ziet was het klimmen. Halverwege de klim stond een groot ijzeren kruis en daarnaast een 12de eeuwse kapel. Ik ging toch even piepen en werd ontvangen door 2 oudere mannen. Franciskanen bleek later. Ze zeiden dat ze aan de dienst begonnen en nodigden me uit mee te bidden. Ok. Meteen kreeg ik een brevier in de hand geduwd en na een paar gezangen werden om beurt een paar lijnen uit de psalmen voorgelezen. Mocht ik meteen ook in mijn beste Frans mee lezen. Een warme belevenis.

Het waren de sexteten waar ik mee mocht bidden. En blijkbaar was dit de kapel van het kloostertje.

Na de dienst verder klimmen naar de kathedraal. Die was nu vrij dichtbij.

En zo kwam ik tegen het einde van de dienst in de kathedraal aan. Ik werd meteen aangesproken door een man van mijn leeftijd. Eric was zijn naam. Dat hij de pelgrimopvang deed en dat ik hem meteen mocht volgen voor meer uitleg en een stempel. Dat ging snel.

Omdat alles zo snel was afgehandeld ben ik eerst gaan eten met glaasje Vezelay witte wijn en dan terug om de kathedraal wat van dichter te bekijken. Zware restauratie aan de gang momenteel.

Zo zie je voor en na. Bijna reclame voor Dash. Vandaag was het naamdag van apostelen Filipus én Jacques ofte Jacobus. De pelgrimheilige. Dus toch een kaarsje gebrand omdat ik bijna een vierde van de Camino zonder ongelukken heb afgelegd en voor behouden verder zetten. Het kan maar helpen.

En even de crypte ingedoken. Daar wordt de relikwie van Maria-Magdalena bewaard. Voor alle Marleens dit kiekje getrokken.

En ondertussen was mijn chauffeur toegekomen. Zoon Dries pikt me morgen op om terug huiswaarts te keren want het werk roept. Over bijna 3 weken gaat de tocht verder. Op 23 mei zou ik dan zuidwaarts verder moeten trekken langs die Camino daar beneden. Tot dan!

Etappe 24: Mailly-la-ville naar Vaudonjon Montillot – 25,6 km – (599,0km)

mei 2, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Vanmorgen startte onder een blauwe hemel en dat zou zo blijven buiten hier en daar een plukje wolk die voorbijgleed. De dag begon met een kort stukje kanaal en Yonne, naar de route terug.

En dat was het laatste water dat ik zag Vandaag, buiten dat van de drinkfles en de douche. De weg klauterde snel naar boven. Heel de dag zou het langzaam naar boven gaan. Ook hier Romeinse heirbaan maar verre van recht en saai.

Eerst nog met een laagje macadam over maar verderop werd het echt Romeins. En onderhoud was beperkt geweest de laatste 2000 jaar. Gelukkig was het droog. Dus het ritme lag goed.

Op zo een open weg was het snel nodig wat kledinglaagjes uit te doen. Maar toch niet te veel want al snel ging de weg over in bos en daar lag de temperatuur wat lager.

Na de stroken door het bos volgde weer stukken wandelweg door jet veld. Het was tijdens zo een stuk dat ik plots iets vreemds tussen de straatstenen zag. Met behulp van mijn zakmes kon ik het lospeuteren. Een stuk fossiel denk ik.

En de weg zelf zag er zo uit. Vreemd dat dat daar lag. Maar dit is Frankrijk en hier kan dat.

Wanneer jet mooie warm is en het middag is geweest, dan heeft de pelgrim niet veel nodig om zijn picknick te verorberen. Een bankje, schaduw en mooi uitzicht.

Na de croissant ging de to ht verder met wat dalen en veel klimmen. Afwisselend door bos en velden met vooral gerst en uitgebloeid koolzaad.

Hier en daar zijn er verwijzingen naar Compostela gangers. Een bank met een papier op dat je uitgenodigd wordt om te gaan zitten om wat uit te rusten. Car la route est encore longue. Of een kraan waar je drinkbaar water mag nemen, ook voorzien van de schelp. En dan komt het moment dat je in de verte de torens ziet van Vezelay.

Tweede bestemming na Reims. Maar eerst zakt de Camino vooraleer de klim richting de kerk gaat.

Maar eerst overnacht ik in b&b les coquelicots, opengehouden door jonge mensen uit Kontich. Ik werd in het Nederlands ontvangen. Goed slapen voor de klim van morgen.

Etappe 23 : Van Auxerre naar Mailly-la-Ville – 29,0 km – (573,4 km)

mei 1, 2018juni 5, 2018 ~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Gisterenavond kreeg ik bericht dat de slaapplaats die ik gereserveerd had toch niet beschikbaar was. Pech dus. Na zoeken en puzzelen toch een nieuwe bestemming gevonden. Betekent wel meer kilometers de eerste dag en dan 2 korte etappes naar Vezelay.

Brr. Heel fris vanmorgen. Amper 3 graden. Gelukkig heb ik mijn lange onderbroek nog mee! De route verliet Auxerre door de buitenwijken en dook rap de velden in. Gelukkig had ik nog een bakker gevonden deze 1 mai en wat mondvoorraad en water mee. Na een lange rechte lijn kwamen boven op het plateau plots de wijnstokken terug. Iets meer blaadjes al. Een paar kilometer slechts verder ging het plots steil naar beneden. En met de rugzak betekent dit: voorzichtig!

Beneden gekomen kwam ik een oude bekende tegen! De rivier de Yonne, die me de rest van de dag zou begeleiden vele kilometers lang.

Volgens de mensen van het departement de Yonne zou ‘hun’ rivier ongeveer 2/3 van de watertoevoer leveren aan de waterloop in Parijs. Dus zou de Seine eigenlijk Yonne moeten heten. Aan de oevers en de zandzakken daar te zien is het een natte winter geweest en hadden ze last van natte voeten.

Het was eerst echt pal naast het water dat de Camino liep vandaag. Dat was wel plezanter en meer afwisselend dan de weg op de jaagpaden later op de dag.

Hier en daar zijn er stroomversnellingen en heel vaak vind je dan een sas en een waterval die hey debiet van de stroom kan regelen. Geen boten vandaag. Niemand aan de sassen en sluizen.Kwam het door 1 mei of door de omgevallen boom?

De installaties lagen er ongebruikt bij.

Wel meer mensen dan vorige dagen. Wat fietsers en joggers. Ook vissers vaak en zelfs een man met een miniatuur bootje.

Onderweg ook deze constructie gezien. Deze diende om hey debiet van de stroom te regelen en zo ook het houttransport via het water aan te sturen. De opening kon zo groot of klein gemaakt worden als gewenst door de latjes dwars latje per latje in het water te laten zakken.

En verder hing de weg wel zo een 25 km als jaagpad tot aan de bestemming. Hier en daar nog een orchidee gezien op de kalkbodem. En daar het zon was vandaag kwamen de kleuren beter tot hun recht. Morgen meet natuur. Beloofd.

Smakelijk en gezondheid.

Blog theodejo

Mijn Camino – een wondere tocht vol verwondering!

pelgrimstocht