Etappe 2 : Dwars door Brussel naar Beersel 31,6 km. (57,2 km)

De weersvoorspellingen waren wat minder vandaag, maar toch vertrokken onder een voorzichtig zonnetje.

Vandaag gaat de tocht dwars door Brussel. Eerst de Heizel vlakte en dan naar Laken om zo via Noordkwartier naar het centrum te gaan. Dat was het plan.

Het Atomium vinden was niet moeilijk! Dat zie je staan van ver e het was simpel om de rood witte bewegwijzering te volgen. Te gemakkelijk eigenlijk want de Compostela route verlaat de GR en dus stapte ik lustig door… in de verkeerde richting.

Pas toen ik het ziekenhuis van Jette herkende had ik door dat ik in een boog rond Brussel aan het stappen was en dat was niet echt de bedoeling. Als een volwaardige GPS bepaalde ik de nieuwe route en die passeerde onder de Koekelberg. Zo vastgesteld dat ook daar chocolade wordt verwerkt.

De lucht werd ondertussen grijzer en af en toe miezerde het wat. Gelukkig ken ik mijn weg nog in Brussel en kon ik terug aansluiten op de route. Daardoor mijn favoriete beeld gezien aan het kanaal

Tijd voor een selfie.

Door de nieuwstraat naar sinte goedele. In de kathedraal stuurden ze mij naar de dekenij voor de stempel. Voor de kathedraal de schelp gespot. Koperen schelpen die de route aangeven. Neen. Ik ben niet meer verloren gelopen.

Verder door de Marollen naar de Hallepoort. Eigenlijk wel een mooie constructie als je ze van buiten de stad ziet.

En de tocht ging verder onder dreigender lucht. Goed dat we door Ukkel langs het KMI stapten zodat ik meteen mooi weer voor de volgende kon bestellen. Veel oudere villa’s en een lange dag richting Drogenbos. Veel bos daar maar we niet droog. Het laatste uur van de tocht gingen de sluizen open en gutste het water naar beneden.

Nat als een kip kwam ik aan op het overnachtingsadres. Mijn kamer ziet er uit als een droogzolder. Met die 32 km in de benen hoop ik goed te slapen.

Etappe 1 : Mechelen – Sint-Pietersleeuw (via Grimbergen) 25,6 km

Om 10u thuis vertrokken. Schoonzus Marleen stapt de 1st etappe mee. Bedankt aan de supporters die nog even langs kwamen.

Via de mechelse watertoren richting Zennedijk gestapt. Daar de eerste “schelp” gespot aan de brug onder de E19.

De temperatuur was fris maar het zonnetje schijnt. Dus prima wandelweer.

Langs de Zennedijk kwamen we snel het kappeleke tegen die je op de kaft van de wandelgids ziet.

Aan het jaagpad van de Zennedijk waar we (=Françoise, Greet en ikzelf) vaak gingen joggen botsten we op de eerste afsluiting. De werken aan de versterking van de Zennedijk en we mochten omstappen. Gelukkig viel die omleiding mee. In de buurt van Eppegem werden we bijgebeend door een collega pelgrim. Hij was al een paar dagen op stap en kwam uit Leiden. Zijn doel vandaag: Grimbergen en overnachten in de abdij. Ons doel ook eigenlijk, maar dan wel als tussenstop. De weg werd landelijker en in het zonnetje wel aangenaam te wandelen.

De volgende stop was de Verbrande Brug over het kanaal. Letterlijk een stop, want we konden niet door. Prima moment om de jas in te pakken want het werd stilaan warm. O ja. Toch even melden dat we in een café in Eppegem een koffie hebben gedronken en aan de babbel zijn geslagen met een koppel uitwijkelingen. Ze wonen nu in Oostende maar waren op bezoek bij hun dochter om….

Om naar het schlagerfestival te gaan kijken in Hasselt gisteren namiddag. Wat een toeval.

De tocht ging verder langs een lange kerkewegel richting Grimbergen. Het was zelfs flink warm onderweg. Rond 14u kwamen we aan bij de watermolens. Tijd voor de lunch. Gezellig als je met 2 bent. Na het lekkere eten verder langs opnieuw watermolens.

Idyllische plaatjes maar zoals je ziet bewolkte de hemel en voelden we af en toe een druppel. Dan maar stevig verder gestapt tot aan de abdij van Grimbergen. Na wat zoeken toch iemand gevonden díe de stempel kon geven. Hier is ie dan, nummer 2.

Na een koffie en thee op naar Brussel. Door park en veld. We draaiden ons nog even om om die typische toren nog eens te bewonderen.

We haasten ons langs de velden richting Atomium en de koffiebranderij van douwe Egberts. Wat verderop de ring van Brussel onderdoor tot aan de bestemming in Sint Pietersleeuw.

Daar scheidden onze wegen. Marleen ging terug naar huis. Ik blijf overnachten hier om de reis morgen voort te zetten dwars door Brussel. En dit zijn de helden van de dag. Oohh wat deed het deugd om die schoenen uit te sjotten.

Morgen vertrek ik!

Onwezenlijk en heel raar eigenlijk. Zonder goed en wel te beseffen staat de start van die camino voor de deur.

Vandaag vierde ik mijn verjaardag door oa gisterenavond de ganse familie uit te nodigen op pannenkoeken. Nee. Geen wafelenbak. Dat is pas voor het einde van het verhaal. Cfr. Nero.

Tweede verwennerij was het eten van de eerste mechelse asperges van het jaar en als uitsmijter ben ik meegegaan naar het schlagerfestival in Hasselt. Als voorbereiding voor een pelgrimstocht kunnen die decibels wel tellen.

Iedere dag een beetje

Iedere dag een beetje verder inpakken want de vertrekdatum nadert. Maandag 26 maart is over 10 dagen. Veel oefenen is er niet van gekomen maar vandaag toch even gestapt. Een vergadering v

leuven

oor het werk was gepland in Leuven. Dan maar met de trein naar Leuven en door de stad naar de Schapenstraat. Een kleine 2 km heen en na de vergadering een 2 km terug. We zullen maar denken dat alle beetjes helpen?

Thuisgekomen verder wat spullen klaargelegd. wasdraad en wasspelden; fles voor water en doosjes om eten in te stoppen + vork/lepel combinatie. Vorig jaar gekregen van mijn schoonzus Marleen.

dit doet me er aan denken dat ik haar beloofd heb de link van deze blog door te sturen en ook al wat duidelijkheid te geven van het geplande traject.

Daarom hieronder wat meer info. Er zijn verschillende routes naar de Franse caminos waar ik het later wel over zal hebben eenmaal daar aangekomen.

Overzichtskaart routes 2011

Gezien ik in Mechelen vertrek zal het dus starten zijn via de Via Brabantica. Ik wil in Frankrijk de oostelijke route via Reims en Troyes volgen. Reden = daar woont nog wat familie en mijn vader is er geboren. Een stukje wortel steekt daar nog. Dat betekent dat ik in Rocroi moet uitkomen om de route in Frankrijk dan aan te vatten.

Overzichtskaart routes 2011

Waarom weet ik niet, maar de planning is nu de Via Brabantica (groen) volgen tot voorbij Nijvel en dan de GR12 (blauw) richting Olloy-sur-Viroin.

Klinkt een beetje scoutskampachtig die naam. Dan de Via Monastica (roze) naar Rocroi. Een paar overnachtingsplaatsen zijn al geboekt.

Maar ook daar is nog wat werk om nog extra slaapplaatsen te regelen voor de tocht naar Rocroi.

Na de middag eveneens nog wat kledij gaan kopen om te stappen. Vooral warm ondergoed en nog een fleece jasje had ik nodig. Ook een lichte regenjas, want bij de vorige wandeling zweette ik me te pletter in die winterjas. Zo kan ik de aanbevelingen van de ‘laagjes-aanpak’ volgen. IS het koud, dan extra dun laagje erbij ipv dikke jas. De verkoper was heel blij met de 5 euro briefjes waarmee ik betaalde.

kleding

O ja! Even op Google maps gekeken hoe ver Santiago de Compostela ligt van Mechelen.

1754 km is de kortste wandelroute!

Buen Camino!

Terug de stapschoenen aan

“En heb je al terug gestapt?” vraagt Anja met een grijnslach. “Als je naar Compostela wil stappen ga je toch wat meer moeten stappen dan wat je nu doet”.

Na de pelgrimszegen heb ik mijn ‘fanclub’ thuis uitgenodigd om te eten. Ze zijn er allemaal. Mijn 4 zonen met de ‘mooie’ dochters en Sophie, mijn kleindochter. Alleen Antje is op stage in Barcelona en neef Antony kon pas de week erop komen want dan gaan we naar De Vossemeren met het ganse nest.

fam a98

Nu, eigenlijk heeft ze wel gelijk. Het stappen is tijdens de gure winter volledig stilgevallen en de wandelschoenen staan stof

anjavoorbereidingmar

te vangen op zolder.

En als er iemand de opmerking mag maken is het Anja wel. Ze is volop aan het trainen voor de marathon in Parijs zondag 8 april. Ze loopt zo al tegen de 30 kilometer, aan één stuk door. Straffe dinges. Zij is de mama van kleindochter Sophie.

Dus daarom gisteren toch een eerste test gedaan. De rugzak naar beneden gehaald, de stapschoenen eveneens. De stapsokken achteraan in de kleerkast terug gevonden. Wat toiletzakken en wat kleren in de rugzak gegooid en dan maar gaan stappen. Een lokale ronde. Ik mocht niet te lang op stap, want om 17u moest ik bij de kinesist zijn. Een aantal maanden heb ik pijn in het linkerbeen. De huisarts stuurde me uiteindelijk door naar de scan en daar blijkt op de onderrug wel wat scheef te zitten. 2 niet recente hernia’s edg die door de druk uitstralingspijn veroorzaken. Maar Eric, de kinesist vertelde me dat hij me gaat helpen om de activiteiten toch verder te zetten. Nu, juist voor zijn bezoek was ik dus op mijn eerste wandeltocht.

Die ging van thuis naar Hofstade, doorheen het domein daar op de onverharde wegen. Dan een stukje verder langs de Kampenhoutse baan om vervolgens doorheen de bossen naar Schiplaken te trekken.

ambroos

Daar teruggedraaid richting huis en via kasteel Ambroos terug naar huis. Via de vaart doorgestapt naar huis. Het werd uiteindelijk een wandeltocht van 3 u 13 minuten van 15,54 km lang. De eerste 2 uur kon ik het ritme van 5 km volhouden. Maar dan viel het wat terug. Dus zal er nog wat geoefend moeten worden. De rugzak dragen viel wel mee. Heel raar weer onderweg. De deur was maar pas dicht bij het vertrek of het begon wat te regenen. Snel stopte dat en scheen de zon gevolgd door grijze wolken en af en toe wat gedruppel. Voordeel is wel dat je dan mooi vergezichten hebt en hele mooie regenbogen; zelfs dubbele.

Langs de Mechelse wegen ook sporen gezien van zaterdag. Het drama van KV Mechelen die alhoewel ze wonnen met 2-0 tegen Waasland-Beveren toch in 2de klas tuimelen doordat Eupen een 4-0 overwinning haalde tegen Moeskroen.

kv

Maar ja, niks aan te doen. Volgend jaar volgen we de kakkers maar in het mooiste stadium van 1B. Zoon Dries kon niet laten van onderstaande

2de

foto te sturen.

Dan toch meer sympathie voor de Mechelse klokkenluider die zijn vlag half-stok gehangen heeft. Mijn wandeltocht passeerde langs zijn deur, vandaar de foto.

halfstok

Vanmorgen vielen de fysieke klachten goed mee. De rug protesteerde niet. Buiten een gevoelige nagel aan de middenteen ging het prima met de voeten en de benen waren ook nog fit genoeg om normaal te stappen. We kunnen dus verder opbouwen!