naar Compostela

Etappe 3 : Van Beersel via Halle naar Ittre 27,4km (84,6 km)

~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Vanuit Beersel gaat de weg door de Zennebeemden richting Halle. De lucht is licht bewolkt maar de weersvoorspelling is niet bemoedigend. Maar nu stap ik dus in die speciale Zennevalei met zijn speciale gistcellen die zorgen voor lambic, geuze en kriek.

En die bieren gisten deels in vaten waar dus ook speciale stielmannen aan de slag zijn.

in Beersel is een heel gekend kasteel. Dat kasteel heeft een schat e het speelt een belangrijke rol in een avontuur van Suske en Wiske Het kasteel stond er, Suske en Wiske heb ik niet gezien!

Na een uur stappen kwam ik tegen de middag aan in Halle. In de hoofdkerk kon je binnen maar niemand te zien om stempel te zetten. Dan maar via Google gezocht waar de dekenij was en daar aangebeld. “De deken is juist gaan eten en ik weet niet waar de stempel ligt. Maar ik zal het hem straks vragen voor de volgende.” Na de koffie terug de rugzak om maar eerst hoes er rond en de poncho aan. De regen was aangekomen en alles werd nat. Gisteren had ik geleerd dat niet inpakken geen goed idee is. De weg loopt verder langs de vaart.

Weinig beschutting te vinden tegen regen en wind. Dus verder stappen.

Het landschap verandert. Er komen omheinde velden afgewisseld met bossen. En het pad gaat omhoog en omlaag. De regen blijft vallen. Gelukkig zijn er de mooie narcissen in de bossen.

En zo stappen we duidelijk Waals-Brabant binnen met ruime glooiende vlaktes, afgezoomde landerijen en grote herenhoeven. De regen is gestopt. Ons doel is in zicht onder de zonnestralen. Tijd om wat te drogen.

Etappe 2 : Dwars door Brussel naar Beersel 31,6 km. (57,2 km)

~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

De weersvoorspellingen waren wat minder vandaag, maar toch vertrokken onder een voorzichtig zonnetje.

Vandaag gaat de tocht dwars door Brussel. Eerst de Heizel vlakte en dan naar Laken om zo via Noordkwartier naar het centrum te gaan. Dat was het plan.

Het Atomium vinden was niet moeilijk! Dat zie je staan van ver e het was simpel om de rood witte bewegwijzering te volgen. Te gemakkelijk eigenlijk want de Compostela route verlaat de GR en dus stapte ik lustig door… in de verkeerde richting.

Pas toen ik het ziekenhuis van Jette herkende had ik door dat ik in een boog rond Brussel aan het stappen was en dat was niet echt de bedoeling. Als een volwaardige GPS bepaalde ik de nieuwe route en die passeerde onder de Koekelberg. Zo vastgesteld dat ook daar chocolade wordt verwerkt.

De lucht werd ondertussen grijzer en af en toe miezerde het wat. Gelukkig ken ik mijn weg nog in Brussel en kon ik terug aansluiten op de route. Daardoor mijn favoriete beeld gezien aan het kanaal

Tijd voor een selfie.

Door de nieuwstraat naar sinte goedele. In de kathedraal stuurden ze mij naar de dekenij voor de stempel. Voor de kathedraal de schelp gespot. Koperen schelpen die de route aangeven. Neen. Ik ben niet meer verloren gelopen.

Verder door de Marollen naar de Hallepoort. Eigenlijk wel een mooie constructie als je ze van buiten de stad ziet.

En de tocht ging verder onder dreigender lucht. Goed dat we door Ukkel langs het KMI stapten zodat ik meteen mooi weer voor de volgende kon bestellen. Veel oudere villa’s en een lange dag richting Drogenbos. Veel bos daar maar we niet droog. Het laatste uur van de tocht gingen de sluizen open en gutste het water naar beneden.

Nat als een kip kwam ik aan op het overnachtingsadres. Mijn kamer ziet er uit als een droogzolder. Met die 32 km in de benen hoop ik goed te slapen.

Etappe 1 : Mechelen – Sint-Pietersleeuw (via Grimbergen) 25,6 km

~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Om 10u thuis vertrokken. Schoonzus Marleen stapt de 1st etappe mee. Bedankt aan de supporters die nog even langs kwamen.

Via de mechelse watertoren richting Zennedijk gestapt. Daar de eerste “schelp” gespot aan de brug onder de E19.

De temperatuur was fris maar het zonnetje schijnt. Dus prima wandelweer.

Langs de Zennedijk kwamen we snel het kappeleke tegen die je op de kaft van de wandelgids ziet.

Aan het jaagpad van de Zennedijk waar we (=Françoise, Greet en ikzelf) vaak gingen joggen botsten we op de eerste afsluiting. De werken aan de versterking van de Zennedijk en we mochten omstappen. Gelukkig viel die omleiding mee. In de buurt van Eppegem werden we bijgebeend door een collega pelgrim. Hij was al een paar dagen op stap en kwam uit Leiden. Zijn doel vandaag: Grimbergen en overnachten in de abdij. Ons doel ook eigenlijk, maar dan wel als tussenstop. De weg werd landelijker en in het zonnetje wel aangenaam te wandelen.

De volgende stop was de Verbrande Brug over het kanaal. Letterlijk een stop, want we konden niet door. Prima moment om de jas in te pakken want het werd stilaan warm. O ja. Toch even melden dat we in een café in Eppegem een koffie hebben gedronken en aan de babbel zijn geslagen met een koppel uitwijkelingen. Ze wonen nu in Oostende maar waren op bezoek bij hun dochter om….

Om naar het schlagerfestival te gaan kijken in Hasselt gisteren namiddag. Wat een toeval.

De tocht ging verder langs een lange kerkewegel richting Grimbergen. Het was zelfs flink warm onderweg. Rond 14u kwamen we aan bij de watermolens. Tijd voor de lunch. Gezellig als je met 2 bent. Na het lekkere eten verder langs opnieuw watermolens.

Idyllische plaatjes maar zoals je ziet bewolkte de hemel en voelden we af en toe een druppel. Dan maar stevig verder gestapt tot aan de abdij van Grimbergen. Na wat zoeken toch iemand gevonden díe de stempel kon geven. Hier is ie dan, nummer 2.

Na een koffie en thee op naar Brussel. Door park en veld. We draaiden ons nog even om om die typische toren nog eens te bewonderen.

We haasten ons langs de velden richting Atomium en de koffiebranderij van douwe Egberts. Wat verderop de ring van Brussel onderdoor tot aan de bestemming in Sint Pietersleeuw.

Daar scheidden onze wegen. Marleen ging terug naar huis. Ik blijf overnachten hier om de reis morgen voort te zetten dwars door Brussel. En dit zijn de helden van de dag. Oohh wat deed het deugd om die schoenen uit te sjotten.

Terug de stapschoenen aan

~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

“En heb je al terug gestapt?” vraagt Anja met een grijnslach. “Als je naar Compostela wil stappen ga je toch wat meer moeten stappen dan wat je nu doet”.

Na de pelgrimszegen heb ik mijn ‘fanclub’ thuis uitgenodigd om te eten. Ze zijn er allemaal. Mijn 4 zonen met de ‘mooie’ dochters en Sophie, mijn kleindochter. Alleen Antje is op stage in Barcelona en neef Antony kon pas de week erop komen want dan gaan we naar De Vossemeren met het ganse nest.

fam a98

Nu, eigenlijk heeft ze wel gelijk. Het stappen is tijdens de gure winter volledig stilgevallen en de wandelschoenen staan stof

anjavoorbereidingmar

te vangen op zolder.

En als er iemand de opmerking mag maken is het Anja wel. Ze is volop aan het trainen voor de marathon in Parijs zondag 8 april. Ze loopt zo al tegen de 30 kilometer, aan één stuk door. Straffe dinges. Zij is de mama van kleindochter Sophie.

Dus daarom gisteren toch een eerste test gedaan. De rugzak naar beneden gehaald, de stapschoenen eveneens. De stapsokken achteraan in de kleerkast terug gevonden. Wat toiletzakken en wat kleren in de rugzak gegooid en dan maar gaan stappen. Een lokale ronde. Ik mocht niet te lang op stap, want om 17u moest ik bij de kinesist zijn. Een aantal maanden heb ik pijn in het linkerbeen. De huisarts stuurde me uiteindelijk door naar de scan en daar blijkt op de onderrug wel wat scheef te zitten. 2 niet recente hernia’s edg die door de druk uitstralingspijn veroorzaken. Maar Eric, de kinesist vertelde me dat hij me gaat helpen om de activiteiten toch verder te zetten. Nu, juist voor zijn bezoek was ik dus op mijn eerste wandeltocht.

Die ging van thuis naar Hofstade, doorheen het domein daar op de onverharde wegen. Dan een stukje verder langs de Kampenhoutse baan om vervolgens doorheen de bossen naar Schiplaken te trekken.

ambroos

Daar teruggedraaid richting huis en via kasteel Ambroos terug naar huis. Via de vaart doorgestapt naar huis. Het werd uiteindelijk een wandeltocht van 3 u 13 minuten van 15,54 km lang. De eerste 2 uur kon ik het ritme van 5 km volhouden. Maar dan viel het wat terug. Dus zal er nog wat geoefend moeten worden. De rugzak dragen viel wel mee. Heel raar weer onderweg. De deur was maar pas dicht bij het vertrek of het begon wat te regenen. Snel stopte dat en scheen de zon gevolgd door grijze wolken en af en toe wat gedruppel. Voordeel is wel dat je dan mooi vergezichten hebt en hele mooie regenbogen; zelfs dubbele.

Langs de Mechelse wegen ook sporen gezien van zaterdag. Het drama van KV Mechelen die alhoewel ze wonnen met 2-0 tegen Waasland-Beveren toch in 2de klas tuimelen doordat Eupen een 4-0 overwinning haalde tegen Moeskroen.

kv

Maar ja, niks aan te doen. Volgend jaar volgen we de kakkers maar in het mooiste stadium van 1B. Zoon Dries kon niet laten van onderstaande

2de

foto te sturen.

Dan toch meer sympathie voor de Mechelse klokkenluider die zijn vlag half-stok gehangen heeft. Mijn wandeltocht passeerde langs zijn deur, vandaar de foto.

halfstok

Vanmorgen vielen de fysieke klachten goed mee. De rug protesteerde niet. Buiten een gevoelige nagel aan de middenteen ging het prima met de voeten en de benen waren ook nog fit genoeg om normaal te stappen. We kunnen dus verder opbouwen!

24 februari 2018

~ theodejo ~ Een reactie plaatsen

Het is koud in Mechelen. Een staalblauwe hemel boven de Sint-Romboutstoren! De markt is rustiger dan gewoonlijk deze zaterdag. Het is te koud om inkopen te doen.

Stromboutstoren
Grote markt Mechelen

Maar in de kathedraal zelf is het wel heel druk. Vandaag is het pelgrimszegen van de Compostella vereniging.

Vandaag krijgen vele pelgrims hun zegen om naar Compostella te trekken. Een eeuwenoud gebruik. Dit betekent ook dat de startdatum snel naderbij komt!

Met een beetje spanning zat ik op mijn stoel in de kathedraal onder grote witte beelden van de heiligen, waaronder beide Jacobussen.

Mijn 4 zonen waren van de partij om een riem onder de hart te steken. Veel volk ook. Deelnemers en sympathisanten en heel wat mensen van het genootschap om de viering met als thema ‘de verwondering’ in goede banen te leiden.

Mooie teksten, stemmige gezangen en aandacht voor elke pelgrim die tijdens de viering zijn zegen, schelp en boekje meekreeg. Zoon Hans stapte op als thuiszitter om de steun van het thuisfront te symboliseren. Zal ik waarschijnlijk nodig hebben als ik de verhalen lees.

Tijdens de viering vertelde hij mij dat het toch een goed idee zou zijn om die blog toch maar op te starten en af en toe wat info en foto’s te posten voor het thuisfront.

zegen

Als compensatie trok hij dan maar meteen een van de eerste beelden voor op die blog, nl de handoplegging die ik kreeg tijdens de viering. Een kriebelmoment toch!

Na de viering meteen mijn stempelboekje laten “instempelen” met een stempel van de Sint-Romboutsparochie.

Een soort van startstempel dus!