Etappe 9 : Viroinval naar Rocroi – over de grens naar France 26,9 km – (235,6 km)

Heel blij dat Hans gisteren een rugzakhoes meegebracht heeft. Je zal me niet overtuigen dat ik die niet nodig zal hebben volgende dagen. Het blijft nog wat wisselvallig eer de mooie dagen komen melden de weervoorspellingen. Van een koppel stappers die ook in het hotel overnachtte stapt de vrouw vandaag niet naar Rocroi. Te veel pijn aan de voeten van de wandeling gisteren.

En de tocht begint bij de eerste schelp om de hoek. Na al die dagen rood wit verschenen deze plots terug. In de verte zie je de sporen van de toeristische trein. Het pad liep er heel even langs. Bart, ik kon het niet laten om 10 meter op die sporen te lopen. Opgelet waarschuwing: dit mag niet op gewone treinsporen!

De tocht dook al snel een bos in. Aan de rand nog wat weiden maar die zouden snel verdwijnen. Wel stevige runderen in die weiden.

Wat verderop nog een andere weide met daarin bergen maretak waaronder de resten van fruitbomen te bespeuren zijn.

En dan begon de echte tocht doorheen het bos. De GR volgt een beekje, maar wel een kleine 10 km lang zonder langs de bewoonde wereld te passeren. En dat ben ik nog niet gewoon. Veeeeel bomen. En een kabbelend beekje. En om te kabbelen heeft het beekje water nodig. En dat water komt uit de lucht. Dus regen en nattigheid. Niet veel dieren gezien buiten een boomklever die piepend de bomen opkroop. En verder slakken, kikkers en padden.

De weg versmalde en soms volgden wel halsbrekende toeren om verder te geraken want het beekje at hier en daar een stuk van het pad op.

En nog meer bomen. Alle soorten. Dennebomen, loofbomen, jonge aanplant en af en toe een majesteuze reus.

De weg werd in de namiddag een holle weg. In chemin creux zeggen ze hier. Maar dat betekent dat het water ook langs daar een weg zoekt. En drassige ondergrond is verzekerd met grote plassen.

Maar het zou nog spectaculairder worden. Het pad zakte dieper en dieper weg in het omliggende landschap. En als dan de boomhakkers langskomen en alle bomen omleggen en de overtollige taken laten liggen waar ze vallen dan krijg je een ondoorgaanbare situatie

Klimmen en klauteren eerst en als dat niet meer ging dan naast het pad en hopen dat ik niet verloren liep. Dat deed ik gelukkig niet zodat rond 14u de grens er was.

Buiten een andere kleur van wegbedekking was er niet te zien. Je zag niet dat de grens overgestoken was. Enkel dit bordje aan de wegkant gaf aan dat ik in France was.

En met die grensovergang kan ik fier melden dat ik ons land te voet helemaal gedwarsd heb. De eerste tocht ter voorbereiding van de Camino liep ik 2 jaar geleden (met Greet) vanuit Bergen op Zoom naar Mechelen.

Een laatste strookje bos. Een laatste strookje drassigheid en ik stapte Rocroi binnen. Juist op tijd om mijn stempel af te halen in de toeristische dienst.

Ps. Let op de stevige Vauban omwalling.

Etappe 8 : Sautour – Vierves-sur-Virion 19,5 km (208,7 km)

Na het leuke bezoek gisteren moest de pelgrimstocht verder richting Franse grens. Eigenlijk niet zoveel kilometers, Maar ’s avonds bleek dat er wel 3 keer zo een 100 meter geklommen diende te worden.

Het vertrek uit het dorpje liep door de deur.

Steil naar beneden. Een flink stuk weg door een bos. Drassige wegen. Dat komt omdat die boswegen meestal het laagste punt uit de omgeving zijn en het regenwater dit laagste punt opzoekt. En drassig kunnen ze zijn. Vandaag voor het eerst van mijn tocht een ree gezien. Was aan het eten op een veld aan de rand van het bos. Heel schuw direct weggevlucht toen het mij zag aankomen. Toch sporen ervan gevonden.

Een flink stuk van het parcours liep door het bos op of juist naast de hogedrukleiding aardgas van Fluxys. Lijnrecht met hier en daar de terugkerende melding van niet te graven en een noodnummer. En verder heeft een pelgrim af en toe nood aan een rustplaats om de benen te laten recupereren. Steeds welkom zeker met mooi uitzicht.

En dan zoon Hans ontmoet die me in tegen richting tegemoet stapte. Heel leuk. Dus een korte tocht maar met 3 stevige up en downs van elk 100 meter niveauverschil en met op het einde een tof terrasje + zicht op de stoomtrein die hier passeert. Daarna een lekkere maaltijd in goed gezelschap. Wat wenst een mens meer.

Etappe 6 : Van Aulne naar Walcourt (met een stukje verkeerd gelopen) 28,96 km – (164,6 km)

Vannacht even buiten gegluurd. Die ruïnes in de maneschijn waren knap griezelig. En nee. Ik heb er geen foto van gemaakt. Waar ik wel een foto van heb genomen is de bosweg mét rood/wit. Niet steeds makkelijk terug te vinden op de bomen. Zeker als er wat klimop groeit.

Eigenlijk viel het volgen van de bakens redelijk goed mee… tot waar de GR 129 het pad kruiste.

En daar ging het mis! Ik had de verkeerde te pakken. En dan nog flink omhoog ook. Met die rugzak was het stevig klauteren. Na 2,5 km ongeveer had ik het door en besefte ik dat terugkeren de enige optie was. Balen.

Ok, de wandelingen door de bossen zijn geestverruimend en last van dieseluitlaat heb je er ook niet. Wel soms beelden die tot de verbeelding spreken, zeker na het voorbije halfjaar.

Die ene boom die de andere gevelde steunt.

Maar de weg gaat voort. Dat is het lot van de pelgrim… voort tot … Walcourt vandaag. Doordat ik later was door het verkeerd lopen kreeg ik nog het genot van regen en hagel.

De weg liep afwisselend in bossen en weiden. Aan de voorbereidingen te zien wordt er morgen en paasmaandag flink op de VTT geklommen om te mountainbiken. Linten, pijlen, wegafbakeningen in zand waren bijna over gans de weg aangebracht. We zien wel.

Wat was ik blij toen ik eindelijk tegen 19u de torens zag.

Walcourt als volgende stop met 28km in de benen. Maar ik was er nog niet. Het venijn zat em in de staart. Dat was precies wat ik moest hebben.

Een aantal fikse trappen naar boven om op het marktplein te geraken.

Prettig Pasen!

Etappe 4 : Van Ittre over Nijvel naar Seneffe (eigenlijk Manage) 25,8km – (110,4 km)

Geen regen vandaag. Om 9u terug de weg op naar de volgende bestemming. De weg en de pelgrim. De camino. Geen pelgrim zonder weg. In dit Brabantse landschap waren het deze voormiddag lange stukken tussen akkers en weiland met daarboven een wijde hemel met wolkenspel.

IN een rechte lijn ging het tot Nijvel. Een grauw stadje met groot marktplein en kerk. Tegen de kerk staat een modern stadhuis. Het oude staat aan de andere kant wat troosteloos te zijn. In de kerk doorverwezen naar de pastorie voor de stempel. In het frans of in het latijn vroeg een gezellige pastoor. Er waren nog niet veel pelgrims langs geweest dit jaar. Hij wou nog wat verder babbelen, maar hij had om 11u een dienst en verontschuldigde zich dat ie niet meer tijd had voor mij.

Een koffietje kon er dan af. Bij het verlaten een bepakte collega stapper gekruist die vroeg waar ik vandaan kwam. Hij stapte ook maar compostela was voor later. Onze wegen scheidden. Nu, het zou de laatste mens zijn met wie ik contact had tot bij de stopplaats vanavond. En weer ging de route over landelijke lange wegen. Niet veel te beleven. Gelukkig nog eens iemand gezien on een spiegel

Totdat de route aankwam bij het oude kanaal van de Samme. De aanvang deed me direct denken aan de sluizen van de narrowboats in UK. Het leverde wat mij betreft het mooiste beeldje van de dag op.

En voor hen die niet weten hoe een sascomplex in UK voor die smalle boten er uit ziet. (Er moeten wel wat deuren aanwezig zijn om te functioneren maar dat is detail.)

Na een wandeling langs het met bomen omzoomde kanaal in Seneffe aanbeland waar nog meer waterarcheologie te bewonderen os met zwaaidok en replica van de kleine aken die er vaarden.

Dan de N27 naar mijn hotel. Dit is een drukke verbindingsweg. Gelukkig waren er werken aan een spoorwegbrug. Alle verkeer moest omrijden, maar de voetgangers konden over via voetgangersbrug. Zo toch weer wat geklommen vandaag.

Dan was het een rechte lijn naar het hoevekasteel waar het slapen is gepland.

Morgen verlaat ik de schelpenroute en sla ik af op de GR12 richting abdij van Aulne. Die ruïne staat op de eerste postzegel die ik kocht voor mijn postzegelverzameling. Heel lang geleden. Tot morgen.

Iedere dag een beetje

Iedere dag een beetje verder inpakken want de vertrekdatum nadert. Maandag 26 maart is over 10 dagen. Veel oefenen is er niet van gekomen maar vandaag toch even gestapt. Een vergadering v

leuven

oor het werk was gepland in Leuven. Dan maar met de trein naar Leuven en door de stad naar de Schapenstraat. Een kleine 2 km heen en na de vergadering een 2 km terug. We zullen maar denken dat alle beetjes helpen?

Thuisgekomen verder wat spullen klaargelegd. wasdraad en wasspelden; fles voor water en doosjes om eten in te stoppen + vork/lepel combinatie. Vorig jaar gekregen van mijn schoonzus Marleen.

dit doet me er aan denken dat ik haar beloofd heb de link van deze blog door te sturen en ook al wat duidelijkheid te geven van het geplande traject.

Daarom hieronder wat meer info. Er zijn verschillende routes naar de Franse caminos waar ik het later wel over zal hebben eenmaal daar aangekomen.

Overzichtskaart routes 2011

Gezien ik in Mechelen vertrek zal het dus starten zijn via de Via Brabantica. Ik wil in Frankrijk de oostelijke route via Reims en Troyes volgen. Reden = daar woont nog wat familie en mijn vader is er geboren. Een stukje wortel steekt daar nog. Dat betekent dat ik in Rocroi moet uitkomen om de route in Frankrijk dan aan te vatten.

Overzichtskaart routes 2011

Waarom weet ik niet, maar de planning is nu de Via Brabantica (groen) volgen tot voorbij Nijvel en dan de GR12 (blauw) richting Olloy-sur-Viroin.

Klinkt een beetje scoutskampachtig die naam. Dan de Via Monastica (roze) naar Rocroi. Een paar overnachtingsplaatsen zijn al geboekt.

Maar ook daar is nog wat werk om nog extra slaapplaatsen te regelen voor de tocht naar Rocroi.

Na de middag eveneens nog wat kledij gaan kopen om te stappen. Vooral warm ondergoed en nog een fleece jasje had ik nodig. Ook een lichte regenjas, want bij de vorige wandeling zweette ik me te pletter in die winterjas. Zo kan ik de aanbevelingen van de ‘laagjes-aanpak’ volgen. IS het koud, dan extra dun laagje erbij ipv dikke jas. De verkoper was heel blij met de 5 euro briefjes waarmee ik betaalde.

kleding

O ja! Even op Google maps gekeken hoe ver Santiago de Compostela ligt van Mechelen.

1754 km is de kortste wandelroute!

Buen Camino!