Etappe 34 : Mechelen via Parijs naar Châteauroux 10km – waarvan 3km op de route – (852,6km)

De grote dag vandaag. Gisteren bracht ik nog een bezoekje aan het ziekenhuis voor een controle door de cardioloog. Alles ok! “U kan met een gerust hart vertrekken” wist de dokter te vertellen. Dus dan inpakken en telkens opnieuw controleren of ik wel al het nodige mee heb. Vrijdagmorgen heb ik de rugzak opgepakt en gestapt naar het station. In mijn enthousiasme ben ik echt vergeten te wegen hoeveel mijn ingepakte rugzak eigenlijk weegt. Een ding is zeker, het is prachtig lenteweer. De zon schijnt volop en de stad bruist om 8 uur ’s morgens op zo een mooie lentedag.Aan het station verschijnen juist de eerste draagstructuren voor het nieuwe dak. Misschien is dat dak klaar als ik terugkom? De reis ging dan eerst naar Brussel en vervolgens naar Parijs. In de plaats van daar de RER te nemen had ik voldoende tijd ingepland om te wandelen naar het station Austerlitz.

Les Parisiens au velo!Eigenlijk valt het wel op dat in het straatbeeld van Parijs volop fietspaden verschijnen en dat er al wat Parisiens en Parisiennes rondpedaleren op allerhande rijwielen. Ook huurfietsen en huursteps zijn flink aanwezig. Maar een meerderheid zijn die cyclisten nog niet! Er is nog heel wat werk aan de winkel om de verkeersknoop van Parijs te ontwarren, maar dat is in onze steden eigenlijk ook zo.  De tocht ging deze keer langs de feestzaal Le Bataclan en via de place de La Bastille. Allebei berucht voor bloedvergieten in het nabije en niet zo nabije verleden.  Op de bordjes op de place de la Bastille stond er zelfs dat het plein het strijdtoneel was in 3 verschillende revoluties. Die Fransen en hun revoltes toch…Een plaatje voor de watersportliefhebbers. Per boot kan je ook naar Parijs. Natuurlijk hoor ik je al zeggen… via de Seine. En inderdaad, via een sas vaar je de stroom op. In de verte een duidelijk herkenbare toren.Let op de prachtige blauwe lucht. Ik had me natuurlijk véél te warm aangekleed en in centrum Parijs is het moeilijk een plaatsje te vinden waar je je kan strippen. Dus was het zweten geblazen. Rond 14u40 vertrok de  trein naar Châteauroux voor het vervolg van de rit. Die verliep vlot en 2 uur later stapte ik uit in het station waar vorig jaar mijn Camino was gestopt.Een 3-tal km stappen op de route leidde mij naar het hotel. Onderweg stapte ik voorbij het ziekenhuis van de stad. Daar hebben ze boven het gebouw een groot platform gebouwd waarop een helikopter staat. Dat geeft je echt een gerust gemoed mocht het fout gaan onderweg. Aan het hotel de klassieke wegmarkeringen in blauw geel terug gevonden.Ik weet dus welke kant ik uit moet gaan morgenvroeg voor de eerste langere etappe!

Etappe 27 : Van Thurigny naar Champlemy – 23,7 km – (658,1km)

Zonnig aangenaam wandelweer. Gisteren nog een 71-jarige Fransman ontmoet. Architect op rust die ook stapte. Zomaar. Een maand lang de Camino en terug naar huis.

De eerste bezienswaardigheid was meteen bij de start met de gerestaureerde en functionerende Lavoir. Niet dat de mensen hun was komen doen, Maar wel dat het waarde vlot stroomde. Er kwamen nog Lavoirs langs de route vandaag.

Daarna een bospad met stevige klim en boven de poort naar de velden. Steeds mooi zicht als je zo boven die weidse landschappen kan bewonderen.

De weg ging afwisselend langs velden en door bossen vandaag. En naarmate de dag vorderde steeg de temperatuur. Op de zuidelijke hooilanden waren er bellen warme lucht waar je doorstapte. Vreemd. En enorm veel verschillende geuren…

Varzy is het stadje waar ik tegen de middag was. Vooraf kwam ik deze kikkerpoel tegen. Is blijkbaar een bronnengebied en dus het begin van een riviertje. Tot groot jolijt van vele kwakers die er een kwaakconcert hielden.

Dus rond de middag was ik in Varzy waar ik lekker heb geluncht. Typisch resto met veel mannelijke klanten. Kalkoengebraad en boontjes. Lekker. In Varzy alleen al zijn er 2 grote Lavoirs.

Na de middag dook de Camino in de bossen. Daar stond onderstaande kapel uit het midden van de 12de eeuw.

Blijkbaar een lepra kapel. De arme mensen met huidziekten konden toen niet naar de dermatoloog maar werden verbannen uit dorp en stad en leefden boven in het bos in houten hutten.

In de bossen wordt wat gerooid, Maar deze houthakkers haddêeen boodschap aan de pelgrims.

Op het einde van de tocht zocht de Camino de weiden en velden op en kwam ik aan de chambre d’hote

Ênog snel een plaatje van de ruime velden

Etappe 19 : Terug naar Bourgogne – via Parijs – 17,2 km gewandeld in Parijs en in Sens – (465,5 km)

Al een paar dagen loop ik er zenuwachtig bij. Het vervolg van de Camino nadert. Omdat ik nog werk moet ik de camino in stukjes wandelen. Na 3 weken start ik terug in de buurt van waar ik aangekomen ben. Dus zit ik nu in de trein naar Parijs. Bedoeling is om daar het stukje camino te stappen vanuit station Paris bord via de Notre Dame en de tour St- Jacques.

Dat is het startpunt van de Camino sensinonis die Parijs verbindt met Vezelay, mijn bestemming deze maal. Daar stap ik naar het station gare de Lyon om vervolgens de trein te nemen naar Sens. Vandaar start dan de echte staptocht. In Sens ga ik langs bij familie die in Paron woont. Dat dorpje ligt aan de Camino en ik kon moeilijk hun gastvrijheid weigeren.😁

De confrontatie met de drukke stad als je aan het stappen bent met je rugzak is wat vreemd. Vreemd om de schelpaanduiding te moeten zoeken in stadsomgeving.

Wel valt het op dat Parijs verandert. Er zijn al wat fietspaden! Vooral gebruikt door foetskoeriers. Als voetganger kan je ook door hen omver gereden worden nu. Ik vond dat de auto duidelijk plaats moet maken.

De lage wegen naast de Seine zijn autovrij en ingenomen door de wandelaars. Mijn wandeling vandaag startte in de Gat du Nord. Van daar uit naar de Seine via het Palais du Louvre en even Notre Dame binnen om een stempel.

Ik had geluk. Amper file! Toen ik buiten kwam stond er een lange rij aan te schuiven. Zoals in Reims mocht ok gerust langs de veiligheid met mijn rugzak. De schelp opent deuren in de kerken.

Aan de overzijde van de Seine staat de Tour St Jacques en daar begint de tocht. Die loopt eerst langs de rivier met de typische boekenkasten.

Dan verderop over een passerelle bij de jachthaven aan de Seine en verderop langs het station gare de Lyon. Daar vertrekken de lijnen naar Sens. Maar ik moest nog wat verder want de trein die ik wou nemen vertrok in gare de Bercy. Was vroeger het station waar de nachttreinen met auto richting le midi trokken. De komst van de tgv maakte die nachttreinen overbodig. Op het perron werd ik aangesproken door een oudere heer. Compostelle? Hij was ook gegaan in 2 grote stapbeurten. Formidable, Ine experience unique. Facile à reconnaitre avec le coquillage.

De treinrit duurde een uur met een half uur vertraging.

Aangekomen in Sens stapte ik eerst richting stadscentrum naar één van de oudste gotische kathedralen van Frankrijk. En weer verrassing. De kerk is volledig opgelapt inclusief de mooie veelkleurige dakbedekking typisch voor Bourgogne.

Na mijn kwam ik via een andere deur buiten en kwam meteen terecht in een officiële inhuldiging van de eerste onbemande shuttle die de parking buiten de stad zal verbinden met het centrum. Veel schoon volk. Burgemeester pastoor depute enz..

Wel stond verderop een politie bestelwagen dwars over de winkelstraat. Waren er bang dat de shuttle niet tijdig zou stoppen en in de Yonne rijden?

Vanuit Sens stapte ik terug langs de Camino naar Paron. Eigenlijk niet heel slim want die Camino trekt over een heuvel daar waar de weg vrij vlak de rivier volgt. Het werd een stevige klim. Boven was er als beloning het vergezicht over de vallei.

En na een even steile afdaling kwam ik dan aan in Paron, waar ik met open armen werd ontvangen en waar na het eten van eelfgemaakte everzwijnen terrine er nog een pak andere familieleden dag kwamen zeggen. Een super gezellige avond en meteen de reden waarom de blog wat achterloopt.

Etappe 3 : Van Beersel via Halle naar Ittre 27,4km (84,6 km)

Vanuit Beersel gaat de weg door de Zennebeemden richting Halle. De lucht is licht bewolkt maar de weersvoorspelling is niet bemoedigend. Maar nu stap ik dus in die speciale Zennevalei met zijn speciale gistcellen die zorgen voor lambic, geuze en kriek.

En die bieren gisten deels in vaten waar dus ook speciale stielmannen aan de slag zijn.

in Beersel is een heel gekend kasteel. Dat kasteel heeft een schat e het speelt een belangrijke rol in een avontuur van Suske en Wiske Het kasteel stond er, Suske en Wiske heb ik niet gezien!

Na een uur stappen kwam ik tegen de middag aan in Halle. In de hoofdkerk kon je binnen maar niemand te zien om stempel te zetten. Dan maar via Google gezocht waar de dekenij was en daar aangebeld. “De deken is juist gaan eten en ik weet niet waar de stempel ligt. Maar ik zal het hem straks vragen voor de volgende.” Na de koffie terug de rugzak om maar eerst hoes er rond en de poncho aan. De regen was aangekomen en alles werd nat. Gisteren had ik geleerd dat niet inpakken geen goed idee is. De weg loopt verder langs de vaart.

Weinig beschutting te vinden tegen regen en wind. Dus verder stappen.

Het landschap verandert. Er komen omheinde velden afgewisseld met bossen. En het pad gaat omhoog en omlaag. De regen blijft vallen. Gelukkig zijn er de mooie narcissen in de bossen.

En zo stappen we duidelijk Waals-Brabant binnen met ruime glooiende vlaktes, afgezoomde landerijen en grote herenhoeven. De regen is gestopt. Ons doel is in zicht onder de zonnestralen. Tijd om wat te drogen.

Etappe 2 : Dwars door Brussel naar Beersel 31,6 km. (57,2 km)

De weersvoorspellingen waren wat minder vandaag, maar toch vertrokken onder een voorzichtig zonnetje.

Vandaag gaat de tocht dwars door Brussel. Eerst de Heizel vlakte en dan naar Laken om zo via Noordkwartier naar het centrum te gaan. Dat was het plan.

Het Atomium vinden was niet moeilijk! Dat zie je staan van ver e het was simpel om de rood witte bewegwijzering te volgen. Te gemakkelijk eigenlijk want de Compostela route verlaat de GR en dus stapte ik lustig door… in de verkeerde richting.

Pas toen ik het ziekenhuis van Jette herkende had ik door dat ik in een boog rond Brussel aan het stappen was en dat was niet echt de bedoeling. Als een volwaardige GPS bepaalde ik de nieuwe route en die passeerde onder de Koekelberg. Zo vastgesteld dat ook daar chocolade wordt verwerkt.

De lucht werd ondertussen grijzer en af en toe miezerde het wat. Gelukkig ken ik mijn weg nog in Brussel en kon ik terug aansluiten op de route. Daardoor mijn favoriete beeld gezien aan het kanaal

Tijd voor een selfie.

Door de nieuwstraat naar sinte goedele. In de kathedraal stuurden ze mij naar de dekenij voor de stempel. Voor de kathedraal de schelp gespot. Koperen schelpen die de route aangeven. Neen. Ik ben niet meer verloren gelopen.

Verder door de Marollen naar de Hallepoort. Eigenlijk wel een mooie constructie als je ze van buiten de stad ziet.

En de tocht ging verder onder dreigender lucht. Goed dat we door Ukkel langs het KMI stapten zodat ik meteen mooi weer voor de volgende kon bestellen. Veel oudere villa’s en een lange dag richting Drogenbos. Veel bos daar maar we niet droog. Het laatste uur van de tocht gingen de sluizen open en gutste het water naar beneden.

Nat als een kip kwam ik aan op het overnachtingsadres. Mijn kamer ziet er uit als een droogzolder. Met die 32 km in de benen hoop ik goed te slapen.

Iedere dag een beetje

Iedere dag een beetje verder inpakken want de vertrekdatum nadert. Maandag 26 maart is over 10 dagen. Veel oefenen is er niet van gekomen maar vandaag toch even gestapt. Een vergadering v

leuven

oor het werk was gepland in Leuven. Dan maar met de trein naar Leuven en door de stad naar de Schapenstraat. Een kleine 2 km heen en na de vergadering een 2 km terug. We zullen maar denken dat alle beetjes helpen?

Thuisgekomen verder wat spullen klaargelegd. wasdraad en wasspelden; fles voor water en doosjes om eten in te stoppen + vork/lepel combinatie. Vorig jaar gekregen van mijn schoonzus Marleen.

dit doet me er aan denken dat ik haar beloofd heb de link van deze blog door te sturen en ook al wat duidelijkheid te geven van het geplande traject.

Daarom hieronder wat meer info. Er zijn verschillende routes naar de Franse caminos waar ik het later wel over zal hebben eenmaal daar aangekomen.

Overzichtskaart routes 2011

Gezien ik in Mechelen vertrek zal het dus starten zijn via de Via Brabantica. Ik wil in Frankrijk de oostelijke route via Reims en Troyes volgen. Reden = daar woont nog wat familie en mijn vader is er geboren. Een stukje wortel steekt daar nog. Dat betekent dat ik in Rocroi moet uitkomen om de route in Frankrijk dan aan te vatten.

Overzichtskaart routes 2011

Waarom weet ik niet, maar de planning is nu de Via Brabantica (groen) volgen tot voorbij Nijvel en dan de GR12 (blauw) richting Olloy-sur-Viroin.

Klinkt een beetje scoutskampachtig die naam. Dan de Via Monastica (roze) naar Rocroi. Een paar overnachtingsplaatsen zijn al geboekt.

Maar ook daar is nog wat werk om nog extra slaapplaatsen te regelen voor de tocht naar Rocroi.

Na de middag eveneens nog wat kledij gaan kopen om te stappen. Vooral warm ondergoed en nog een fleece jasje had ik nodig. Ook een lichte regenjas, want bij de vorige wandeling zweette ik me te pletter in die winterjas. Zo kan ik de aanbevelingen van de ‘laagjes-aanpak’ volgen. IS het koud, dan extra dun laagje erbij ipv dikke jas. De verkoper was heel blij met de 5 euro briefjes waarmee ik betaalde.

kleding

O ja! Even op Google maps gekeken hoe ver Santiago de Compostela ligt van Mechelen.

1754 km is de kortste wandelroute!

Buen Camino!