Daar zijn de Landes met lange rechte stukken weg, maar eerst de dure wijk van de Bordeauxstreek. Witte, zoete wijnen die luisteren nazr Loupiac en de hele dure chateau d’yquem.

Het werd zonniger en warmer. Maar ook de wind was goed voelbaar, zeker in de eerste stroken van De Landes.

Eigenlijk was er de eerste km niks meer. Door de droogte vorig jaar en het jaar daarvoor zijn grote stroken platgebrand van de sparrenbossen. Grote dedolate vlaktes nu.

Zelfs de brandgeur ruik je nog ondanks het vele water dat er nu gevallen is en dat de grond zo zompig maakt.

In de namiddag ging het regenen, aan één stuk door. De regenpakken konden niet verhinderen daat sokken en schoenen doornat werden. 35km reden we dan maar door in dat plensende water. Een andere keuze was er niet want zelfs schuilen onder een boom kon niet meet wegens opgebrand.

De dames waren ondertussen naar de kust gereden met de auto om de hoogste duin van Europa te bewonderen.

Wat waren we blij dat we konden schuilen voor de regen in Esperon. Hopelijk beter weer morgen.